Sans-serif

Aa

Serif

Aa

Font size

+ -

Line height

+ -
Jasne
Ciemne
Sepia

Usłysz Historię: Albania (2004–2019)

W odświeżonej i ulepszonej wersji na dobre powraca redakcyjna seria tekstów poświęcona państwom uczestniczącym w Konkursie Piosenki Eurowizji. Zapraszam do lektury!

Ponad cztery lata temu, na portalu muzycznym SoundUniverse, podjąłem próbę zebrania najciekawszych informacji na temat państw jadących do Wiednia. Niestety seria nie została przeze mnie doprowadzona do końca, co traktowałem jako jedną z moich największych dziennikarskich porażek. Ku mojej radości, mogę jednak odkupić swoje poczucie winy i wznowić cykl teraz, kiedy są do tego zdecydowanie najkorzystniejsze warunki. Kraje będę poddawał wraz z moimi kolegami i koleżankami z redakcji Destination Eurovision analizie w losowej kolejności, stąd liczę, że będzie to dla Was dodatkowym elementem wzmagającym ciekawość. Dzisiaj czas na Albanię!

Wprowadzenie

Mimo wyraźnie zaakcentowanej chęci debiutu już w 2003 roku krajowy nadawca RTSH musiał zaakceptowaćdecyzję EBU (Europejskiej Unii Nadawców) o tym, że ten kraj przywita się z Eurowizyjną sceną dopiero rok później. Tak też się stało i pierwszym reprezentantem wyłonionym w specjalnym formacie Festivali i Këngës została Anjeza Shahini z utworem The Image Of You. Wokalistka poradziła sobie w stolicy Turcji bardzo dobrze, co dało solidną siódmą pozycję w finale. Przez kolejne lata Albania ani razu nie zrezygnowała z udziału w konkursie, ale tylko raz udało się jej poprawić rezultat uzyskany przez Anjezę. W 2012 roku Rona Nishliu z balladą Suus inkasując 146 punktów, wskoczyła na piątą pozycję w finale, który odbył się w stolicy Azerbejdżanu – Baku. W momencie pisania pierwszej wersji tego tekstu bilans występów Albanii nie prezentował się zbyt dobrze. Pozostałe piosenki nie odniosły już takich sukcesów i spośród dwunastu utworów, siedem nie zdołało awansować ze swojego półfinału (2006, 2007, 2011, 2013, 2014, 2016, 2017), trzy zajęły w finale 17 pozycję (2008, 2009, 2015), a dwie uplasowały się oczko wyżej (2005, 2010). Prawdziwa odwilż nadeszła dopiero w 2018 roku, kiedy to Eugent Bushpepa zainkasował 184 oczka wieńcząc swój udział w sobotnim finale na 11 miejscu. Całkiem nieźle poradziła też sobie w Tel Awiwie wokalistka Jonida Maliqi, której Europa i Australia również dały szansę zaprezentować się w weekendowy wieczór. Utwór Ktheju tokës ostatecznie wylądował na 17 lokacie.

Najsłabsze Ogniwo

Frederik NdociHere My Plea (2007) | Oficjalny Teledysk

Piosenka (delikatnie mówiąc) zasługuje na miano dziwnej, zarówno jeśli analizie mielibyśmy poddać wersję studyjną wraz z towarzyszącym jej teledyskiem, jak i sam występ w Helsinkach. Ten drugi pozbawiony w moim odczuciu groteskowej szaty bólu, smutku i cierpienia, o jakim traktuje piosenka – wyszedł korzystniej, natomiast nie pomogło to piosence wybronić się w 2007 roku, jak i nie pomaga jej tego zrobić na przestrzeni lat. Frederik Ndoci, chcąc oddać dramaturgię, minął się z poczuciem zdrowej granicy rozsądku, przez co zarówno linia melodyczna i wokal w wielu momentach stanowiły dwa osobne byty. Co gorsza, owe byty mogły torturować uszy, a tego żadnej piosence nie powinno się wybaczać, jeśli nie posiada innych mocnych argumentów. Tu ich oczywiście zabrakło, stąd wśród kawałków, które przepadły w półfinałach Here My Plea prezentuje się mizernie z zaledwie 49 punktami na swoim koncie.

Stracona Szansa

Adrian Lulgjuraj & Bledar Sejko – Identitet (2013) | Oficjalny Teledysk

Identitet to podręcznikowy przykład, jak stworzyć piosenkę, którą w bardzo dobrym stylu napędzają elementy kojarzone z muzyką klasyczną lub tą zasłyszaną w którejś ze ścieżek dźwiękowych filmów. Nie zabrakło w tym utworze ducha dobrego rocka (co dla fana tych brzmień jest bez wątpienia istotne), świetną robotę wykonał główny wokalista, który nawet na żywo płynnie i bez problemów spełnił swoje zadanie, a wspomniane wcześniej skrzypcowe wstawki miło pieściły uszy. Nie mniej jednak utwór byłby jeszcze lepszy bez chóralnych okrzyków i mało znaczących fragmentów perkusyjnych. Co spowodowało, że finał dla tej propozycji okazał się za wysokim progiem? Dlaczego tylko 35 punktów? Ciężko stwierdzić. Albania jednak w tym przypadku odpadła z podniesionym czołem i zadawałem sobie przez lata pytanie czy powróci jeszcze z rockowym pazurem. Odpowiedź okazała się twierdząca!

Najlepsza Trójka

3) Lindita – World (2017) | Oficjalny Teledysk

Odpowiednie wnioski zostały wyciągnięte i Lindita pobiła na głowę swoją koleżankę. Zdecydowanie wzrosła wartość muzyczna, dużo lepiej zadbano o prezentację sceniczną (uważam ją dalej, za jedną z najpiękniejszych w Kijowie) i wokalnie przesłodka Albanka dawała sobie przez większość czasu świetnie radę. Czemu więc po raz kolejny nie zobaczyliśmy tego kraju w finale? Opinii jest mnóstwo, jednak każda z nich zahacza o ponowne przechrzczenie tekstu na angielski. Bote, które wygrało 55 edycję festiwalu Kenges, brzmiało jeszcze bardziej malowniczo, wzniośle i urokliwie. Tej magii nie do końca udało się odwzorować w tłumaczeniu, a przy tak mocnej rywalizacji w pierwszym półfinale – każdy detal odgrywał istotną rolę. Tak czy siak, należy jej się ogromny szacunek i fajnie byłoby zobaczyć w przyszłości Linditę ponownie!

2) Elhaida Dani – I’m Alive (2015) | Oficjalny Teledysk

Powróćmy do połowy marca 2015 roku! Albania prezentuje teledysk do piosenki I’m Alive, w wykonaniu Elhaidy Dani. Społeczność fanów konkursu, w sporej większości popada w euforię. Trudno się temu dziwić: dostajemy na tacy nowoczesną popową kompozycję, o wielkich walorach melodycznych i wokalnych, z przepięknym teledyskiem. Dla wielu osób wokalistka wyrasta na mocną kandydatkę do zajęcia miejsca w TOP 5, a dla podobnie dużej grupy, staje się faworytką do zgarnięcia pełnej puli w stolicy Austrii. Balon rośnie do ogromnych rozmiarów aż w końcu… pęka. Na sytuację bez wątpienia wpłynęła choroba Albanki, ale trudno też nie odnieść wrażenia, że koncept prezentacji scenicznej nie do końca był dopasowany do przekazu utworu. W efekcie utwór awansował dopiero z 10 pozycji do finału, a w nim samym mimo znakomitej pozycji startowej (nr. 26 na 27 obecnych), musiał uznać wyższość 16 innych propozycji. Tak być zdecydowanie nie powinno, stąd włodarze RTSH musieli się sporo nagłowić, aby mieć okazję do wysłania równie dobrej kompozycji jak, ta.

1) Eugent Bushpepa – Mall (2018) | Oficjalny Teledysk

Ogromną zaletą rubryk tworzonych na poczet działalności naszego projektu, jest ciągła potrzeba ich aktualizowania. Owszem zabiera to sporo czasu, ale dla takich chlubnych przypadków jak Eugent Bushpeppa warto wykonać krok wstecz i pochylić się nad wspaniałością ich muzycznego majestatu. Wykonawca utworu Mall okazał się bohaterem na paru płaszczyznach. Po pierwsze udowodnił, że dla języków narodowych istnieje jeszcze miejsce na Eurowizji. Co więcej, przywrócił do bogatego konkursowego zbioru muzycznych nurtów rock z elementami orkiestry. A gdyby tego było mało, oczarował publiczność swoim potężnym i absolutnie fenomenalnym wokalem. Nie da się ukryć, że oglądanie i słuchanie prób Albańczyka wewnątrz Altice Areny było dla mnie, jak i wielu osób absolutną przyjemnością. Momentami nawet wręcz duchowym przeżyciem, które potrafiło wywołać łzy wzruszenia. Czy istnieje lepszy komplement dla artysty niż to, że wywołuje tak szczere emocje swoją twórczością? Prawdopodobnie nie! Trzymam więc mocno kciuki, aby ów dżentelmen miał jeszcze okazję oczarować nas swoim talentem nie jednokrotnie w przyszłości. Na Konkursie Eurowizji również!

Serdecznie dziękuje za lekturę pierwszego zaktualizowanego epizodu, a kolejne z nich będą dla was dostępne już niebawem!